life is a mixture of sunshine and rain
laughter and pleasure
teardrops and pain
so just keep on smiling
whatever betide you
secure in the knowledge
God is always beside you
for each time you smile
you will find it is true
somebody, somewhere will smile back to you...
and nothing on earth can make life worthwhile
than the sunshine and
warmth of a beautiful smile...
Tuesday, February 17, 2009
excerpt sa unang entry ko sa filipino writers
...at kung halaman sa tubig ay malayo
at huling takipsilim sa buhay ay dumapo
pag pikit ng matang sa mundo'y nahapo
ay tiyak ang damdaming may ngiting natamo
buhay ay sasarang may ngiting lagusan
iikot bababa kung minsa'y sa kaitaasan
kaya't huwag kasiguro't di batid ng kaalaman
kung kailan ang pagbawi ng poong maykapal
galak at lumbay na dala ng bukas
at init ng apoy na sadyang may ningas
ay ang angking buhay na nagpupumiglas
sa ikot ng kapalarang bawat tao'y likas...
at huling takipsilim sa buhay ay dumapo
pag pikit ng matang sa mundo'y nahapo
ay tiyak ang damdaming may ngiting natamo
buhay ay sasarang may ngiting lagusan
iikot bababa kung minsa'y sa kaitaasan
kaya't huwag kasiguro't di batid ng kaalaman
kung kailan ang pagbawi ng poong maykapal
galak at lumbay na dala ng bukas
at init ng apoy na sadyang may ningas
ay ang angking buhay na nagpupumiglas
sa ikot ng kapalarang bawat tao'y likas...
Friday, February 13, 2009
stupid cupid!
bakit ba tinawag kang stupido?
siguro kasi kung pumana ka tagos sa buto
pero ok na rin napapasaya mo ang mga tao
kahit minsan sinasaktan mo
ginagawa ko ang tulang ito
hindi dahil nag se senti ako
kasi na i inspire ako
biruin mo labindalawang bulaklak
aba'y mahal ito
at di birong bitbitin sa daan ang sinamay nito
hindi ka pa nakuntento
sinamahan mo pa ng teeedy beard?
ha! ha! ha! natatawa ako
pero sana mapatawad mo ako
kung alam mo lang ang ginawa ko
para mas maraming tao ang makinabang dito
alam mo ba mas maraming napasaya ang flowers mo
dalawang ama ang napangiti mo at isang nag da dalangtao
at higit sa lahat ay isang ina na nasa don bosco
siguro naman kilala mo na kung sino . . .
sorry ha nagi guilty man ako pero sana
toblerone na lang binigay mo
may bago silang flavor fruit and nut
ha! ha! ha! i'm BAD! yah i know!
di naman araw araw ang pagiging bad ko
paminsan minsan lang ito...
sasabihin ni leo..tadyakan kita dyan eh
sasabihin ni michelle..my goodness, its expensive you know gurrl
sasabihin ni tin..ha!ha!ha!bakit si ate cherry lang?
sasabihin ni len..bwahahaha..aning! ang sama mo
sasabihin ni jr...yayong,you're so mean
sasabihin ni kaye...sir leo override po!
hay! stupid cupid...wag sana akong managinip!!!
siguro kasi kung pumana ka tagos sa buto
pero ok na rin napapasaya mo ang mga tao
kahit minsan sinasaktan mo
ginagawa ko ang tulang ito
hindi dahil nag se senti ako
kasi na i inspire ako
biruin mo labindalawang bulaklak
aba'y mahal ito
at di birong bitbitin sa daan ang sinamay nito
hindi ka pa nakuntento
sinamahan mo pa ng teeedy beard?
ha! ha! ha! natatawa ako
pero sana mapatawad mo ako
kung alam mo lang ang ginawa ko
para mas maraming tao ang makinabang dito
alam mo ba mas maraming napasaya ang flowers mo
dalawang ama ang napangiti mo at isang nag da dalangtao
at higit sa lahat ay isang ina na nasa don bosco
siguro naman kilala mo na kung sino . . .
sorry ha nagi guilty man ako pero sana
toblerone na lang binigay mo
may bago silang flavor fruit and nut
ha! ha! ha! i'm BAD! yah i know!
di naman araw araw ang pagiging bad ko
paminsan minsan lang ito...
sasabihin ni leo..tadyakan kita dyan eh
sasabihin ni michelle..my goodness, its expensive you know gurrl
sasabihin ni tin..ha!ha!ha!bakit si ate cherry lang?
sasabihin ni len..bwahahaha..aning! ang sama mo
sasabihin ni jr...yayong,you're so mean
sasabihin ni kaye...sir leo override po!
hay! stupid cupid...wag sana akong managinip!!!
Tuesday, February 10, 2009
Wednesday, February 4, 2009
Friday, January 16, 2009
bagong taon...
saan ba dumarapo ang mga pangarap na hinabi ng kahapon?
kailan ibinabalik ang panahong nagdaan?
kung ang kalendaryo ba'y napilas na nang kung ilan?
o kung ang buhok ba'y nag tatatlo na ang kulay?
may nagsabing wag nang balikan ang kahapon
ang lahat ay nasa isip na lang
hayaang ang bukas ay gawing pag asa ngayon..
tama..
pasensya na regidor gaboy...binago ko ang taludtod
ng tulang ito..ha ha ha
hanggang sa muling reunion!!!!
kailan ibinabalik ang panahong nagdaan?
kung ang kalendaryo ba'y napilas na nang kung ilan?
o kung ang buhok ba'y nag tatatlo na ang kulay?
may nagsabing wag nang balikan ang kahapon
ang lahat ay nasa isip na lang
hayaang ang bukas ay gawing pag asa ngayon..
tama..
pasensya na regidor gaboy...binago ko ang taludtod
ng tulang ito..ha ha ha
hanggang sa muling reunion!!!!
Saturday, January 3, 2009
ang baul at ang sampung araw na bakasyon...
...sampung araw ang bakasyon..bago mag pasko sa loob loob ko lang marami akong magagawa..natapos ang pasko...wala akong magawa dahil lahat ng kasama ko sa lakwatchahan ay nasa ibang bansa na...si ate..at ang happy cuzins nasa abroad na lahat...kung nandito lang sila siguradong malayo na ang narating namin!!!
naisip kong ito ang tamang panahon para mag ayos ng cabinet...halu halong lumang damit,bagong damit,lumang gamit bagong gamit..magulo...sa wakas naayos ko rin..isang araw na nanunuod ako ng tv...hinihintay ko kung mananalo ng 1 million yung bata sa wowowee....biglang nag black out...pagod na naman ang mata ko sa kakatulog...napabaling ang tingin ko sa baul sa may sala...naiisipan ko tuloy itong buksan at sa isip isip ko pwede ng itapon ang mga laman na inaamag na...sa aking pagbukas bumungad sa akin ang ERUDITE, isa sa mga school paper sa st paul nuong college days...may tula pala akong nailathala dito... nakalimutan ko na..marahil iyon ang dahilan kung bakit nakatago ang erudite na ito...sumunod ang isang script na isinulat ko sa writing class...ang title "NANG MADUNGISAN ANG LANGIT"...natatandaan ko na isa itong script na ito sa nagustuhan ng college prof ko...sumunod ang mga litrato ng mga barkada ko sa don bosco tagaytay...paborito namin mag retreat duon...oo nag re retreat ako hano? di naman ako ganung pasaway!!!
sumunod ang thesis namin ni roy...OPM noon at ngayon...palalim ng palalim ang nahuhugot ko sa baul parang patanda ng patanda ang mga gamit...sa kahuhukay ko may nakita kong love letter..nuong high school....bwahahaha!!!! kasunod nito valentines card na ibinigay sa akin ng best friend ko nuong elementary....si ria...hindi ko na alam kung nasaan na sya ngayon..basta ang alam ko magkaibigan kami nuon...nakakatuwa...ang akala ko ay itatapon ko na ang laman ng baul...hindi ko pala kayang itapon...dahil hindi pala basura ang laman kundi mga alaala ng mga taong naging bahagi ng buhay ko noon...hindi man ako nakapasyal ng buong bakasyon malayo naman ang aking narating kasama ang mga alaala ng laman ng baul...kaibigan..pag ibig...
naisip kong ito ang tamang panahon para mag ayos ng cabinet...halu halong lumang damit,bagong damit,lumang gamit bagong gamit..magulo...sa wakas naayos ko rin..isang araw na nanunuod ako ng tv...hinihintay ko kung mananalo ng 1 million yung bata sa wowowee....biglang nag black out...pagod na naman ang mata ko sa kakatulog...napabaling ang tingin ko sa baul sa may sala...naiisipan ko tuloy itong buksan at sa isip isip ko pwede ng itapon ang mga laman na inaamag na...sa aking pagbukas bumungad sa akin ang ERUDITE, isa sa mga school paper sa st paul nuong college days...may tula pala akong nailathala dito... nakalimutan ko na..marahil iyon ang dahilan kung bakit nakatago ang erudite na ito...sumunod ang isang script na isinulat ko sa writing class...ang title "NANG MADUNGISAN ANG LANGIT"...natatandaan ko na isa itong script na ito sa nagustuhan ng college prof ko...sumunod ang mga litrato ng mga barkada ko sa don bosco tagaytay...paborito namin mag retreat duon...oo nag re retreat ako hano? di naman ako ganung pasaway!!!
sumunod ang thesis namin ni roy...OPM noon at ngayon...palalim ng palalim ang nahuhugot ko sa baul parang patanda ng patanda ang mga gamit...sa kahuhukay ko may nakita kong love letter..nuong high school....bwahahaha!!!! kasunod nito valentines card na ibinigay sa akin ng best friend ko nuong elementary....si ria...hindi ko na alam kung nasaan na sya ngayon..basta ang alam ko magkaibigan kami nuon...nakakatuwa...ang akala ko ay itatapon ko na ang laman ng baul...hindi ko pala kayang itapon...dahil hindi pala basura ang laman kundi mga alaala ng mga taong naging bahagi ng buhay ko noon...hindi man ako nakapasyal ng buong bakasyon malayo naman ang aking narating kasama ang mga alaala ng laman ng baul...kaibigan..pag ibig...
Sunday, December 28, 2008
Monday, December 22, 2008
maligayang pasko...
... nakakalungkot minsan kapag naririnig kong sinsabi sa mga batang paslit na hindi totoo si santa claus...sana kahit sa sandaling panahon ng kanilang pagkabata ay hayaan natin silang maniwala kay santa claus...maliit man o malaki...mahal man o mura ang laman ng kanilang medyas pag gising sa araw ng pasko... sa bata walang mahal o murang laruan...lahat sa mata ng bata at sa kanilang pakiramdam ang lahat ay pare pareho lamang...kapag walang laman ang medyas mo sa araw ng pasko...hindi ibig sabihin ay nakalimutan ka nya..nakalista ka pa rin sa kanyang puso...marahil may ibang batang mas nangangailangan...lahat tayo ay may santa claus sa buhay...ang mga taong nagmamahal at nakaka alala sa atin araw man ng pasko o hindi...ang paniniwala ng bata kay santa claus ang nagtuturo sa kanilang lumaki ng may pagtitiwala at pag asa...pagtitiwala na kung sila ay magiging mabuti buong taon...may regalo si santa claus...pag asa na kung kung walang lamang regalo ang medyas nila ngayon...ay may susunod pa uling pasko...simple pero malalim...
Thursday, December 18, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)
About Me
...how can you be truthful to yourself...




