stupid cupid!

bakit ba tinawag kang stupido?
siguro kasi kung pumana ka tagos sa buto
pero ok na rin napapasaya mo ang mga tao
kahit minsan sinasaktan mo

ginagawa ko ang tulang ito
hindi dahil nag se senti ako
kasi na i inspire ako
biruin mo labindalawang bulaklak
aba'y mahal ito
at di birong bitbitin sa daan ang sinamay nito

hindi ka pa nakuntento
sinamahan mo pa ng teeedy beard?
ha! ha! ha! natatawa ako
pero sana mapatawad mo ako
kung alam mo lang ang ginawa ko
para mas maraming tao ang makinabang dito

alam mo ba mas maraming napasaya ang flowers mo
dalawang ama ang napangiti mo at isang nag da dalangtao
at higit sa lahat ay isang ina na nasa don bosco
siguro naman kilala mo na kung sino . . .

sorry ha nagi guilty man ako pero sana
toblerone na lang binigay mo
may bago silang flavor fruit and nut
ha! ha! ha! i'm BAD! yah i know!
di naman araw araw ang pagiging bad ko
paminsan minsan lang ito...

sasabihin ni leo..tadyakan kita dyan eh
sasabihin ni michelle..my goodness, its expensive you know gurrl
sasabihin ni tin..ha!ha!ha!bakit si ate cherry lang?
sasabihin ni len..bwahahaha..aning! ang sama mo
sasabihin ni jr...yayong,you're so mean
sasabihin ni kaye...sir leo override po!


hay! stupid cupid...wag sana akong managinip!!!

be my valentine!

hay!!!

february 4, 2009 finally nakapasok na rin ako sa filipino writer.com
salamat...

bagong taon...

saan ba dumarapo ang mga pangarap na hinabi ng kahapon?
kailan ibinabalik ang panahong nagdaan?
kung ang kalendaryo ba'y napilas na nang kung ilan?
o kung ang buhok ba'y nag tatatlo na ang kulay?
may nagsabing wag nang balikan ang kahapon
ang lahat ay nasa isip na lang
hayaang ang bukas ay gawing pag asa ngayon..
tama..
pasensya na regidor gaboy...binago ko ang taludtod
ng tulang ito..ha ha ha
hanggang sa muling reunion!!!!

ang baul at ang sampung araw na bakasyon...

...sampung araw ang bakasyon..bago mag pasko sa loob loob ko lang marami akong magagawa..natapos ang pasko...wala akong magawa dahil lahat ng kasama ko sa lakwatchahan ay nasa ibang bansa na...si ate..at ang happy cuzins nasa abroad na lahat...kung nandito lang sila siguradong malayo na ang narating namin!!!
naisip kong ito ang tamang panahon para mag ayos ng cabinet...halu halong lumang damit,bagong damit,lumang gamit bagong gamit..magulo...sa wakas naayos ko rin..isang araw na nanunuod ako ng tv...hinihintay ko kung mananalo ng 1 million yung bata sa wowowee....biglang nag black out...pagod na naman ang mata ko sa kakatulog...napabaling ang tingin ko sa baul sa may sala...naiisipan ko tuloy itong buksan at sa isip isip ko pwede ng itapon ang mga laman na inaamag na...sa aking pagbukas bumungad sa akin ang ERUDITE, isa sa mga school paper sa st paul nuong college days...may tula pala akong nailathala dito... nakalimutan ko na..marahil iyon ang dahilan kung bakit nakatago ang erudite na ito...sumunod ang isang script na isinulat ko sa writing class...ang title "NANG MADUNGISAN ANG LANGIT"...natatandaan ko na isa itong script na ito sa nagustuhan ng college prof ko...sumunod ang mga litrato ng mga barkada ko sa don bosco tagaytay...paborito namin mag retreat duon...oo nag re retreat ako hano? di naman ako ganung pasaway!!!
sumunod ang thesis namin ni roy...OPM noon at ngayon...palalim ng palalim ang nahuhugot ko sa baul parang patanda ng patanda ang mga gamit...sa kahuhukay ko may nakita kong love letter..nuong high school....bwahahaha!!!! kasunod nito valentines card na ibinigay sa akin ng best friend ko nuong elementary....si ria...hindi ko na alam kung nasaan na sya ngayon..basta ang alam ko magkaibigan kami nuon...nakakatuwa...ang akala ko ay itatapon ko na ang laman ng baul...hindi ko pala kayang itapon...dahil hindi pala basura ang laman kundi mga alaala ng mga taong naging bahagi ng buhay ko noon...hindi man ako nakapasyal ng buong bakasyon malayo naman ang aking narating kasama ang mga alaala ng laman ng baul...kaibigan..pag ibig...

kaibigan

ito ang prueba na matagal na tayong magkaibigan at kahit noon pa man ay makata ka nang talaga......

maligayang pasko...

... nakakalungkot minsan kapag naririnig kong sinsabi sa mga batang paslit na hindi totoo si santa claus...sana kahit sa sandaling panahon ng kanilang pagkabata ay hayaan natin silang maniwala kay santa claus...maliit man o malaki...mahal man o mura ang laman ng kanilang medyas pag gising sa araw ng pasko... sa bata walang mahal o murang laruan...lahat sa mata ng bata at sa kanilang pakiramdam ang lahat ay pare pareho lamang...kapag walang laman ang medyas mo sa araw ng pasko...hindi ibig sabihin ay nakalimutan ka nya..nakalista ka pa rin sa kanyang puso...marahil may ibang batang mas nangangailangan...lahat tayo ay may santa claus sa buhay...ang mga taong nagmamahal at nakaka alala sa atin araw man ng pasko o hindi...ang paniniwala ng bata kay santa claus ang nagtuturo sa kanilang lumaki ng may pagtitiwala at pag asa...pagtitiwala na kung sila ay magiging mabuti buong taon...may regalo si santa claus...pag asa na kung kung walang lamang regalo ang medyas nila ngayon...ay may susunod pa uling pasko...simple pero malalim...

...

as requested . . .

i miss santa...

... it's almost half past november and christmas is just around the bend...what comes to mind
when you hear of christmas? ... i remember...as a child... a new dress...a new pair of shoes...a new hairband...a new pair of pink socks . . . simbang gabi . . . not because of the mass but because of the puto bungbong and the bibingka...christmas carols...the kids singing sintunadong tagalog christmas songs...my favorite christmas song..."little christmas tree no one to buy you give yourself to me" (kawawa kasi yung christmas tree hehe) mommy cooking ham... her italian style spaghetti the best...daddy in pajamas...staring at the christmas lights......Mr Santa!!!! marami akong naipon kay santa claus . . . toys...toys... when mommy told me he wasn't real...i didn't believe her....i cried a lot...hindi nila alam hehehe hindi ko matanggap!!!! the next christmas nag hang pa din ako ng stockings....only to find out wala ng laman....iyak ulit ako!!!! ha ha ha ... Only then that i realized the true meaning of christmas... as you grow older ...kahit wala kang new dress matatapos ang pasko...I remember giving away an old orange bag with a duck patch... i hated that bag so much because i've been using it for 2 years...one christmas...mommy gave it away to a duro duro (karyoka in manila) vendor.... sobrang saya ng bata...imagine getting an old bag as a christmas present?...then i realized how lucky we are!!!!

... Till now I still miss santa!!!! terribly ....

november

my creative juices did not work for this month kaya wala akong maisulat..i will share na lang with you guys the first poem written by me ... elementary days.... walang title ito and i forgot grade 3 or 2 yata ako nun...nasa journal ko ito nai save ko pa!!!

fly...fly...fly...
up high until you reach the sky
no matter how hard...no matter how high
fly...fly...fly...

my friend please be like a bird
soaring high in the sky
unafraid of the wind..unafraid of the storm
fly..fly...fly...


yun lang yun diko nga alam kung matatawag yang poem hehehe