ang aking sgt at arms!

A E A E A E I O U....naku paano ko ba sisimulan ito? ako yata'y medyo nalilito..tutula ba o mag ra rap ako, pero sige kahilingan mo kaya eto susubukan ko..noong high school natatandaan mo? mataas ang pangarap ko...tumakbo ako sa pag ka pangulo ng lapiang progresibo...vote vote vote progressive tayo!!!! at ikaw ang isa sa mga sgt at arms ko ...may presentation tayo...nagbakla baklaan kayo, natatandaan mo?...brown ang wig mo ang ganda ganda mo!! ang nakakatawa...natalo ako.. kasi mali yata ang tinakbuhan ko...dapat yata nag muse na lang ako...ho!ho!ho! Nang mag kolehiyo nagkahiwa hiwalay na tayo..sa maynila nakipag sapalaran tayo..noon landline lang ang telepono...ni ha ni ho walang hello hello! di ko na alam mga nangyari sa inyo..ilang taon ang lumipas nakapag tapos tayo...nagtrabaho...tuluyan ng nagkanya kanya...walang balitaan... hanggang isang araw sa internet na trace mo ako... di ko alam kung paano...at nang minsang maka pag chat tayo..ito ang hiling mo ang gawan ng blog ang email mo...di na ako nagulat sa storya mo...kasi naman halatang halata hano???????...ano ba yan para tuloy ang haba ng hair ko!!!! wala namang violent reaction dito..kapag nabasa ng tropa siguradong pagtatawanan ito..talagang sa buhay kabataan may dumadaang ganito...nakakatuwa lang lingunin paminsan minsan...may ngiti...kasi noon padaan daan lang ako at naghihintay may pumulot ng violet na keychain ko....hahaha...napapatawa naman ako...siguro kapalaran kong walang pumulot sa may flagpole...

..dalawampung taon na ang storyang ito.....hindi dahil sa may kanya kanyang buhay na tayo ay wala na tayong karapatang lingunin ang mga nakakatuwang naramdaman natin noon...may mga bagay na sadyang puso lang natin ang nakaka alam...gaano man ito katagal...gaano man tayo kalayo...kahit walang tulay na kayang tumawid...habang ikaw ay nabubuhay...kapag sumagi ito sa iyong isip....ngumiti ka at sabihin mong...ikaw pa rin ang first love ko....Ipamana mo sa mga anak mo ang istoryang ito....