It's been a while...and suddenly I miss blogging, i miss writing, it's 2010 since i last visited you! I miss you so much!

Marian Exhibit 2010

"kubrador"

Nakakapagtakang sa panahong ito na magpapasukan ay walang masyadong trabaho sa opisina. Bawas ang dating mahabang pila, ang palatak ng kliyente kapag naiinip at ang nakakapagod na pabalik balik dahil sa dami na iyong gagawin.

Maagang nakauwi, mainit sa bahay parang nasa loob ka ng oven toaster. Nakakatamad kumain, kaya't pinagtyagaan ko ang tirang macaroni salad na ginawa ko na kulang man sa mayo ay sagana naman sa pasas.

Kapag nagsawa ka na sa facebook nakakainip na. Ano kaya ang magawa? Nadampot ko ang isang dvd na matagal ng inaalikabok sa ilalim ng tv. At habang lumalaklak ng isang pack ng yakult, inumpisahan ko ang "kubrador"......

Buhay ng isang kubrador....napakatunay....isang asawa, ina at lola, na pangungubra ang ikinabubuhay. Isang simpleng babae na naghahanapbuhay para kumain ng tatlong beses isang araw ang pamilya, marunong siyang magdasal, kahanga hangang sa kabila ng kahirapan ay kayang dalhing mabuhay.

Bakit ba hindi ko pa noon napanuod ang indie film na ito....eh di sana noon ko pa natutunan ang mensahe ng pelikula....that LIFE IS LIKE A GAMBLE, SOMETIMES YOU WIN....SOMETIMES YOU LOSE....BUT FOR THOSE WITHOUT A CHOICE....THE NAME OF THE GAME IS.....SURVIVAL....

Isang Araw ng Sabado

Masarap mamasyal sa isang makulay na lugar lalo na't ang iyong mga kasama ay ang mga taong malapit sa puso mo. Labinlimang taon na pala ang lumipas magbuhat ng makilala ko sila, ngayon ko lang napagtanto ganoon na pala katagal, isa lang ang ibig sabihin tumatanda na kami.

May kanya kanya ng lugar, may kanya kanya ng buhay, pero isa ang nananatili sa amin....Ang Pagkakaibigan....katulad ng "Pahiyas"...makulay ang buhay kapag sila ang kasama....

"wawa"

.....isang araw ng sabado...walang ka plano planong mararating ang lugar na ito...maganda.....at masaya.....

ilang dagat ng basura ang lalanguyin?
ilang pasko sa gitna ng kalsada ang bibilangin?

ilang dilaw na laso ang susuotin?

ilang eroplano ang paaandarin?

kung galing at talino.....sa mabuti gagamitin.....
kung kayamanan.....ibabahagi sa pulubing dumadaing.....
di sana'y hindi ganito ang Bayan natin!!!

.....the lost generation.....

....who would have thought that the NSOM roll out last saturday would be...well according to some...a success...with barely a week given to us, facilitators to prepare for the seminar....this thumbark of the NSOMniacs touched some souls...some have been enlightened by the words.....

Its just a change of perspective, t...hat we can actually make a difference in this world. And in time, unless we stop moving downward as we “normally” read it, and start moving upward, we will be truly be free from the ill norms of our generation, and see that we do not live for money but we live for far more important parts of our lives...
Let me share it with you....

I am part of a lost generation
and i refuse to believe that

i can change the world

I realized this may be a shock but
“Happiness comes from within”
is a lie,
and

“Money will make me happy”

So in 30 years I will tell my children
they are not the most important thing in my life
My Employer will know that
I have my priorities straight because
work
is more important than
family
I tell you this
Once upon a time
families stayed together
but this will not be true in my era

this is a quick fix society
Experts tell me

30 yrs from now I will be celebrating the 10th anniv of my divorce
I do not concede that
I will live in a country of my own making
In the future
Environmental destruction will be the norm

No longer can it be said that
My peers and i care about this earth
It will be evident that
My generation is apathetic and lethargic
It is foolish to presume that
There is hope


And all of this will come true unless we choose to reverse it.
(PLEASE READ IT ON REVERSE)